?
Í öllum 11 söfnum á íslensku      Aðeins í Braga, óðfræðivef     Nákvæmari leit
Allir flokkar  (1773)
Óflokkað  (639)
Afmlisvsur  (5)
Auur og rbirg  (1)
kvavsur  (8)
rstavsur  (10)
stavsur  (29)
Btavsur  (3)
Blavsur  (1)
Bndavsur  (2)
Blmsvsur  (27)
Draumvsur  (8)
Drykkjuvsur  (28)
Eftirmli  (14)
Ellivsur  (5)
Feravsur  (3)
Fjarstur  (2)
Formannavsur  (1)
Gamanvsur  (81)
Gangnavsa  (1)
Hvsur  (9)
Httatalsvsur  (452)
Heillaskir  (17)
Heilravsur  (6)
Hestavsur  (26)
Kersknisvsur  (33)
Klmvsur  (4)
Lfsspeki  (71)
Mannlsingar  (5)
Minnisvsur  (13)
Nafnavsur  (2)
Nttruvsur  (9)
Nvsur  (6)
Plitskar vsur  (1)
Saknaarvsur  (2)
Samkvelingar  (5)
Samstur  (58)
Sjferavsur  (5)
Spssuvsur  (14)
Svarvsur  (14)
Tavsur  (1)
Trarvsur  (1)
Veurvsur  (55)
Vsnagtur  (7)
Vsur r kvum  (9)
Vsur r rmum  (5)
Vgguvsur  (4)
ingvsur  (5)
jvsur  (1)
fugmlavsur  (2)

Gat ég aldrei geð mitt fellt

Lausavísa:Gat ég aldrei geð mitt fellt
við gamla þursann.
Hann var líka heldur leiður
með hundalund og stundum reiður.
Útgefandi:Sæmundur
Bls.:133
Tildrög:Guðrún dóttir sr. Páls Jónssonar skálds var umferðarkona um eitt skeið ævinnar. Hún hafði verið gift Ólafi Guðmundssyni á Kirkjubæ í Vestmannaeyjum. Þau skildu. Guðrún sótti heim Sighvat Árnason alþm í Eyvindarholti undir Eyjafjöllum. Sighvatur spurði hana um sambúðina með Ólafi en Guðrún svaraði með vísunni. (Þ. Tóm.)
Lausavísur höfundar – Gurn Plsdttir hsfreyja Kirkjub Vestmannaeyjum
Fyrsta lína:Gat ég aldrei geð mitt fellt
Sýna 16 lausavísur eftir höfundinn í öðrum söfnum á braganetinu
Ljóð höfundar – Gurn Plsdttir hsfreyja Kirkjub Vestmannaeyjum
Engin ljóð skráð eftir þennan höfund