?
Í öllum 11 söfnum á íslensku      Aðeins í Braga, óðfræðivef     Nákvæmari leit

Sigurðarkviða

Fyrsta ljóðlína:Nú skal kveða háan hróður
Bragarháttur:FJÓRIR : AAbCCb. Frjáls forliður.
ss
h
ss
ss
h
ss
Viðm.ártal:1925
Tímasetning:1921
Flokkur:GamankvŠ­i
Leturstærð
Sigurðarkviða

1.
Nú skal kveða háan hróður
helgum þegn á Ísamóður,
socialista Sigurði,
barni lífs á blíðudögum,
bækluðum af dönskum lögum,
hrínandi’ út af helvíti.

2.
Skolhærður með skens í augum,
skemmtilegur fyllidraugum,
reykjandi með rauðan staf,
féhirðir og fleira talinn,
fullur oft um táradaliinn
siglir hann með sorgartraf.

3.
Eitt sinn þessi yngismaður
úti’ í Höfn var trúlofaður
danskri frú með dökkva brá.
Töltu þau um tún og haga
í Tivoli enti þessi saga;
í rutschebanen féll hún frá.

4.
Sveif hann þá á sorgarklæði
syngjandi í drykkjuæði
Íslands til með ógnarsút, –
svaf um daga, sat um nætur
sorgbitinn við Maríu fætur;
breiddi hún yfir hann bænaklút.

5.
Feigðardraugur fornra ára
fátæklinga var að klára;
örbirgð sú var ægileg.
Fólkið svalt í sultarlónum,
sumir urðu að heimskum flónum
með hæfileika líka’ og ég.

6.
Ríkir kýldu’ í háum höllum
heljarvömb úr gylltum döllum,
siðlausir við söng og vín,
togaraskríll og tugthúskjánar,
túristar og kaupmannsbjánar,
klætt í pell og purpulín.

7.
Erlendis sat allt í molum;
enskir þrælar lifðu á kolum,
en mellurnar á sjálfum sér.
Kapitalið um kot og strendur
komið var í fárra hendur.
Lítið vildu þeir lána mér.

8.
Ólafur sat úti að skrifa –
á orgelnótum gerði lifa –
móti þessum heimska her,
en brandinn máls á Báru-fundum
bölvandi skók öllum stundum
Sigurður karl – og sómdi sér.

9.
Vörur stíga, víxlar falla,
vorið fyllir mjólkurdalla,
náttúran er söm vð sig;
stelpur lokka úti og inni,
ástin brann í sálu þinni
og skuldafúlgan fáránlig.

10.
Lánstraustið var loks á förum,
lífinu stefndi’ að dauðans vörum
eymdarvofan ægileg.
Situr hann nú sem sýslumaður
í sínu rygti gjaldkeraður,
orðinn hægfara’ eins og ég.

11.
Vörur stíga, víxlar falla,
vonir grána, stefnur lalla
í kyrrstöðunnar fúafen.
Þetta er heimsins sorgarsaga;
svona gekk það alla daga.
Stórmennskan er stundarlén.

12.
Gefi þér drottinn góða daga,
glæsilega lögmannshaga
að leika þér í til lífsins kvelds.
Stráin hækka, stormar lækka,
stefnur deyja, skuldir fækka.
Vermi þig glæður ástarelds.
Ljóð höfundar – Þórbergur Þórðarson
Heiti:Allrar veraldar vegur
≈ 1925
Fyrsta ljóðlína:Mér ógna opnar grafir
Heiti:Esjan og kvinnurnar
≈ 1925
Fyrsta ljóðlína:Esjan er engilfögur
Heiti:Fjˇrtßn ßra
≈ 1925
Fyrsta ljóðlína:Lj˙fasta fegur­ fljˇ­a
Flokkur:┴starljˇ­
Fyrsta ljóðlína:Dauf eru kv÷ld vi­ dapra elda
Heiti:Sigurðarkviða
≈ 1925
Fyrsta ljóðlína:Nú skal kveða háan hróður
Flokkur:GamankvŠ­i
Lausavísur höfundar – Þórbergur Þórðarson
Sýna 1 lausavísu eftir höfundinn í öðrum söfnum á braganetinu