?
Í öllum 11 söfnum á íslensku      Aðeins í Braga, óðfræðivef     Nákvæmari leit

Hásljóð

Fyrsta ljóðlína:Þó að ég vildi / þuluna flétta
Bragarháttur:Fornyrðislag.
TVEIR : OOOOOOOO. Óhrynbundin ris. Frjáls forliður.
ss/s
h
ss/s
h
ss/s
h
ss/s
h
Viðm.ártal:1775
Flokkur:HeilrŠ­i
Leturstærð
Hásljóð

1.
Þó að ég vildi
þuluna flétta
þá er það margt
sem mig frá því hrekur;
kann ég ei neitt
því kennt var mér aldrei
nema huldumannsháttur
úr hólum kominn.,

2.
Eg bý við hafsbrún,
útskerjum nærri,
við beljan stórhvela,
buldran sævar,
sterka storma,
strauma harða,
voða veður
og varga ólæti.

3.
Glepur því fyrir mér
galandi kráka,
þá er lá hljómar
löndin skjálfa.
Gæti ég einskis
er gana hafbárur
yfir björg há
og brekkur grænar.

4.
Eigi er þó ráð
nema í tíma sé tekið.
Eg veit eigi nema
eg verði barnfóstra.
Því vil eg brögnum
bjóða kvæði
það eg heyrði og sá
og hefi numið.

5.
Það var morguns
mjög tíðlega
þá röðull rauður
rann úr ægi.
Þá voru eikur
alblómgvaðar,
láð grasgrænt
og græðir lognhvítur.

6.
Óðinn forna
í arnarlíki
sá ég á Hliðskjálf
hátt upp festan.
Hann var að raula
við raust og tjáði
ný heilræði
niðjum gefin.

7.
Hans voru fiðurhár
fögur að líta
sem barið gull
móti birtu sólar;
glóðu fjaðrið,
glömpuðu vængir,
höfðu hrammar lit
hvítasilfurs.

8.
Hans létu hljóð
sem harpa vel slegin
eða söngs hafsgýgjar
seimur í bárum.
Sú gulllega Hábrók
galaði skærra
en feigur svanur
og sagði þannig:

9.
Vel skildi, vel skildi
vorum niðjum
og súpöndum
Suttungs mjaðar.
Myrk eru forlög,
margt er að varast,
því er ráð ráðhollra
ráð að þiggja.

10.
Oft eru gamlir
góðir í ráðum
en röksemd ungra
í ráðleysu;
óráðið verður
þó oft að happi
en misráðið það
sem þjóðum líkar.

11.
Fláræði hyggi
flestir að varast,
það er fáræði
flestu verra.
Bráðræði býr
um bana mörgum
en áræði eykur
öðrum þroska.

12.
hófs skyldu jafnan
höldar gæta
og vel með varhygð
vera forsjálir.
Það mun úrræði
ætíð spökum
betur en vondum
vélar duga.

13.
Hóft skyldi ríða
hröðu dýri
gjarða yfir
grund óslétta.
Þrátt hefir bagi
af byltu hlotist
er hófur er háll
og hellur sleipar.

14.
Hóft skyldi skunda
á höllu svelli
og á óbryddu
yfir klungur.
Oft er brattgengi
blandað flónsku
en afli á ísi hálum
enginn treysti.

15.
Hóft skyldi sigla
í hvirfilvindi
skeið skammkjala
á sköflum Ránar.
En þess ber að gæta,
það má ei varast
að flest að flasi
feigum verður.

16.
Hóft skyldu láta
horskir bragnar
þótt vaxi vegur
og velgengni.
Oft fær stoltur
stuttan heiður
og vaxandi móður
minnkandi lukku.

17.
Hóft skyldu láta
horskir þegnar,
þar völt er veröld
þegar vel gengur.
Sá eg að morgni
settu beimar
fley á mar
í fögru veðri.

18.
Þróaðist vindur,
þroskaðist bára,
risu af Ránardætrum
rokur sævar.
Og er sól var
sigin að viði
sneru keipar þar
er kjölur átti.

19.
Vert er að þekkja
það vel trúa skyldi;
vant er af dárum
dyggð að ætla.
Oft er fúinn mergur
í fögrum viði,
annað er litur
en lukka tíðum.

20.
Vant er að ætla
á voðir gamlar,
ós á sandi
og ís á fjörðum,
vorveðuráttu,
viku-þénara,
loforð lausgeðja
og logið vitni.

21.
Ei skyldi trúa ,
urðarmána,
lægi launboða,
læððu-gesti,
hnúki hraunföstum,
hélu árdegis,
beini brishnýttu
né bráðri lukku,

22.
sofandi manni,
sjóðandi hveri,
kveðandi konu,
komandi hviðu,
hangandi hrauni,
hlaupandi skafli,
fallandi húsi
né frosnu stáli,

23.
snemmum grasgróða,
grænku hafskýja,
hagli úr heiðríkju,
hverfum lognbárum,
himni hrísrauðum,
hlýju skammdegi,
vestan-vindhala
né vetrar hrímþoku.

24.
Ei skyldu þessu
ýtar trúa
en þó vin þeim verst
er vélum beitir
þar til ragna-
rök á dynja
og landslög
líiða með ásum.

25.
Nú eru Hásljóð
horfin eyrum
og assa braut
burtu flogin.
Það mega ýtar
ei undur kalla
þótt muni eg ei meira
af máli slíku.
Ljóð höfundar – Árni Gíslason í Höfn
Heiti:Hásljóð
≈ 1775
Fyrsta ljóðlína:Þó að ég vildi / þuluna flétta
Flokkur:HeilrŠ­i
Lausavísur höfundar – Árni Gíslason í Höfn
Fyrsta lína:Enskir tveir með sómasið
Fyrsta lína:Margir klaga óársöld,
Fyrsta lína:Ůegar Úg skilst vi­ ■ennan heim,
Fyrsta lína:Þegar kemur Þóra á Bakka
Fyrsta lína:Þótt hann geri þokumuggu
Flokkar:GamanvÝsur
Sýna 10 lausavísur eftir höfundinn í öðrum söfnum á braganetinu