?
Í öllum 11 söfnum á íslensku      Aðeins í Braga, óðfræðivef     Nákvæmari leit

Vinakveðja Ingólfs Arnarsonar til Jústitsráðs Magnúsar Stephensens þann 1. sept. 1807.

Fyrsta ljóðlína:Úti var eg að einu hóti
Bragarháttur:[Bragarhßttur ekki skrß­ur]
Viðm.ártal:1800 – 1825
Tímasetning:1807
Leturstærð
Vinakveðja Ingólfs Arnarsonar til Jústitsráðs Magnúsar Stephensens þann 1. sept. 1807.

1.
Úti var eg að einu hóti,
innan veggja þó mér rynni
létt um brár á legi náttar
léttir harma, dauða barmi;
Arnar þóttumst enum forna
upp að hvoli göngu þola;
niðri þykk í þungu veðri
þoka svamm yfir hverjum gamma.*

2.
Blöstu gnæf við bláu rjáfri
bökin fjallatinda röku;
spenntu belta bólstur oltin
bungur merskis,* frævi þrungnar.
Flókar þöndust fram um rindi*
fiskjar-heima lyftir geimar*
gusu-rákum eftir óku
eirulausir fjalla geirum.

3.
Gegnum bliku grárra dúka
gnæfa þóttu fjarri sævi
masturtoppa tríur uppi,
teygðar úr bugðum lofti fleygðu.
Skýjum fám í freku rúmi
fleytti blær, sem þótti væru
bökum svört, og orma artar,*
iðuðu fram á gyltum kviði.

4.
Fagurri sjón á djúpum dúni
dreyfðu lofta bylgjur hreyfðar;
þys og drun í austur-álfum
eyrum fluttu hvininn meira.
Þoku velti fram úr flókum
feikimiklum reykjarhnykli
hvaðan ægir digra drógu
dráttakraftar snúna þáttu.

5.
Hám varð uppi hvols á toppi
hnetti grám að viðurnámi
ofanhvítur ara-þviti,*
orpinn grænu jurta þorpi.
Eyddi bráðla áfram ruddum
endurhrísluðum þoku vendi.
Gelmir* brast úr bliku álmum
böðvarkænn á fornar stöðvar.

6.
Snúðugt þerrði bogna bráðum,
brákaða (niður af fjöðrum* láku
úða hnappar hvols um typpi)
hyrnu gula* fóta þyrni.*
Rammlegur stóð í rostuvoðum,
ryði lestum, Arnar niður,
Ingólfur, kominn á aldið vengi
ara glitnis veðurslitna.

7.
Fýsnahvöt að fornum þvita
fram mér hrundu bólum undan;
öldungmenni vort eg vilda
værugjarnann líta nærri.
Hjarna kúlu* huldi stála-
húfa spennt og grómi pentuð;
bogið nef og ötul augu
undan barði sá eg stundum.

8.
Hæru strýi hreykti bárum
hafið skinn á beinum kinna;
millum þess á meiru felli*
moldar gárar niður skárust.
Þannig leirugar flóðs í fjörum
fallið haf um lendur stafar
feitar æðar undan stara
eggjum-tenntra biturleggjum.

9.
Niður af vangafyllu fiðri,
föllnu inn að jaxla ki[y]nnum,
silfurleitir lokkar skulfu
langir skeggs á miðju fangi;
eftir holum haddar veli*
hrundu niður að faxi grundar
fram sem blys í fjörugum klösum
f*agurmerlaðar úðaperlur.

10.
Breiður hékk á bragnings síðu
buklari þykkur ryði miklu;
hringum ofin um bak og bringu
brynjustakka slitur dynja.
Sett voru klæði kífs* en rauðu
köngulvofna þráðar öngum;*
gróms í korpu þvældum þrömum
þokubroddar niðri loddu.

11.
Glitraði hvass úr greipa mótum
gulli vafiður fagurskafinn,
(hvítnuðu *geldar hnúa *spildur,
hneitir í glærum lofta smærum);
Arnar sonur hann lét hvína,
heinþynntan á ara steini;
skella lét við áttum öllum
öldungmenni kveðling þenna.

Ingólfur kvað

12.
Vaki vættir,
vaki álfar,
hamingjur fornar,
hollar Ingólfi!
Vakið og árnið
með Arna bur
góðra fara
göfugmenni,
börnum Óleifi,
bestum allra
vina minna
á Viðareyju.

13.
Árnið Magnúsi
allra heilla,
heilla allra
og hamingju.
Er mér hjartlagin
öðlings vinar
gift og gæfa.
Gegni landvættir!

14.
Buldur heyrðist barinna skjalda
bresta við í þoku niðri.
Huldar vættir og álfar aldnir
önsuðu þannig landnámsmanni:

15.
Heilir, Ingólfur,
og heilir allir
sem þú vilt að sé!
Erum Ólafs ni
allir snúnir,
viljum allir vel.

16.
Óskum allir
að Magnúsi
hlotnist heilla hvað;
allar hamingjur
Ólafs syni
vilja fylgja fá.

17.
Allar gáttir
fyrir göfugmenni
skulu skyggnast um:
Efunargjarnir
munu æ vera
hraktir hverju sinni.

Ingólfur kvað

18.
Hrindið heilar
happa-dísir
fáki lagar
til fara góðra!
Skilið mér aftur
skörungmenni
sigurgefnum
og sælstum allra!
1.8 gamma: bæ.
2.4 merski: jörð, land.
2.5 rindr: brúkað fyrir jörð.
2.6 lyftir geimar fiskjar heima:  þoka er upp sté af sjónum.
3.7 orma artar: eins og ormar.
5.3  ara-þviti: ara-steinn.
5.7 gelmir: örn.
6.1 ›: örninn.
6.2 ›: arnarins.
6.4 hyrna gul: gult nefið; fóta þyrni: (með) klónni.
6.8 ara glitnir: arnarsteinn.
7.5 hjarna kúla: höfuð.
8.3 á meiru felli: á hörundi.
9.5 haddar völur: hárleggur..
10.5 klæði kífs: herklæði.
10.6 köngulvofna þráðar angar: köngulóarvefur.
11.3 geldar: blóðlausar, magrar; hnúa spildur: hendur.
Ljóð höfundar – Benedikt Gröndal eldri
Fyrsta ljóðlína:Nú mun það næst, eg tíni
Flokkur:Nßtt˙ruljˇ­
Heiti:Hr˙tarnir Ý Drangey
≈ 1825
Fyrsta ljóðlína:═ Drangey engan dorra ■arf a­ hafa
Heiti:Lßgur sess hŠgur
≈ 1825
Fyrsta ljóðlína:V÷lt Ý flestu ver÷ldin er
Heiti:Unnustan
≈ 1825
Fyrsta ljóðlína:Hamingjan gŠfi eg hef­i mÚr fljˇ­
Fyrsta ljóðlína:Úti var eg að einu hóti
Lausavísur höfundar – Benedikt Gröndal eldri
Fyrsta lína:Benedikt vakti bˇnor­skvak
Fyrsta lína:Betur grei­a h÷gg eg hlřt
Fyrsta lína:Ef a­ lengi bj÷rt ß br˙n
Flokkar:SamstŠ­ur
Fyrsta lína:Eftir ■vÝ sem sem um eg get,
Fyrsta lína:Frß ■vÝ eg kann fyrst a­ muna
Fyrsta lína:Heldur skaltu hafi­ ß
Flokkar:SamstŠ­ur
Fyrsta lína:Hossir ■˙ heimskum gikki
Flokkar:LÝfsspeki
Fyrsta lína:Karlmennskan frß og skÝtur ß skjß
Fyrsta lína:Lßttu alla limina sprikla!
Fyrsta lína:Spennti eg mi­ja spjalda gnß,
Fyrsta lína:Tíðin læðist dauf og dimm,
Fyrsta lína:Ůa­ fŠ eg sanna­: ■yngst er anna
Flokkar:LÝfsspeki
Fyrsta lína:١tt ■eir grauti vi­ Grallarann
Sýna 3 lausavísur eftir höfundinn í öðrum söfnum á braganetinu