?
Í öllum 11 söfnum á íslensku      Aðeins í Braga, óðfræðivef     Nákvæmari leit

Úlfar

Fyrsta ljóðlína:Hver er hinn litli, er flöktandi fer?
Höfundur:Jón Thoroddsen
Bragarháttur:FJÓRIR:ÞRÍR : aabbO. Hreinn þríliðaháttur. Frjáls forliður.
ss
h
ss
h
ss
Viðm.ártal:1850
Tímasetning:1848
Prentað í Norðurfara, 1. árg. 1848, bls. 13–14.
Leturstærð
Úlfar

1.
Hver er hinn litli, er flöktandi fer,
fitlaus, úr átthögum villur hann er,
hyldjúpan sjóinn að athvarfi á,
ekkert sér land fyrir sármædda brá,
og dauðþreyttur vængjunum veifar.

2.
„Ó, að mér trjálimar ætti eg hér
örþreytta vængi að hvíla á mér,
síg eg æ niður og seinast dett í
sjóinn, hinn kalda, mig hryllir við því.“
En guð heyrði bænir hins bljúga.

3.
Fuglinn sér eyju úr æginum blám
upp skjóta fagri með hávöxnum trjám,
leið þangað sveigir og landinu nær,
land hélt það fuglinn, er skip köllum vær
farma sem flytur að ströndum.

4.
Hvíldinni feginn a siglu-ás sest,
sjómaður lítur brátt flugmóðan gest,
teygir út krummu úr bikuðum bol,
í bak þrífur fugli, svo liggur við mol
blessuðu vængjunum veiku.

5.
Hjartað í brjóstinu blaktir so ótt,
blásvörtu augun full orða af gnótt,
það eru bænir þess mæla ei má:
„maður! eg hrelldur kom náðir þín á,
miskunna miskunnar þurfa!“

6.
Sól vermir ísa og blágrýtis-bjarg,
bæn þíðir aldreigi hjarta í varg,
drápshönd því Úlfar að dýrinu bar,
dagverð, þó lítinn, sér keypti hann þar,
mildi og manngæsku fyrir.

7.
Haminn þeir reyta, en fuglinn burt fló
á fjöðrunum ungu úr veganda kló;
hátt yfir láði um loft-vegu blá,
leið hann ei mæðir, og engi hann sá
farandi förunum anda.

8.
Situr í austri, þars árdagur gljár
íbygginn skýflóki, lítill og grár,
líður í lofti, svo hægt og svo hægt,
hirðir hann grunar þó veður sé þægt –
fuglinn þar fluginu léttir.

9.
En skýhnoðrinn grái hann sortnar í svip,
sótdimmur augunum gýtur á skip,
og hylur í skyndi himininn blá,
hristir svo vængi að drynur í sjá,
og haföldur háar upp rísa.

10.
Þýtur í strengjum, en þrírifnar voð,
þys verður mikill á kaupmanna gnoð,
glímir og stímir víð brestandi bönd,
er bjarga skal fjörinu, sjómanna hönd,
en afl dugar eigi mót vindi.

11.
Brotnar þá stjórnvölur, brostin er rá,
beljandi vindur og hafaldan grá
ráða nú kjörunum firða og fjár,
farmaður hnípir, en dauða rist spár
feigð hefur fölvan á vanga.

12.
Því Ægir að skipsfjölum kreisti svo klær
að knúarnir þrútna og verða sem snær;
hriktir í borðum og hriktir í röng,
hristir þar dauði, ei sviptan varð löng –
byrðing við klettana brýtur.

13.
Missti þar faðir sinn frumvaxta nið,
föður sinn ómálgi móðurbrjást við;
leikur þar bára að heitmeyjar hring,
hálum og köldum á sæþara bing
sveini til svefns þar hún vaggar.

14.
Týnast þeir allir, en Úlfar af sæ
einn komst með fjöri, en land ekki æ
bauð hinum vegmóða fögnuð og frið,
fór það svo hér, því að strendur þær við
byggð áttu mannætur mestu.

15.
Þusti þar óvígur illþýðis her
ofan af landi, nær komumann sér;
griða hann biður, þar miskunn ei má,
mat sinn þeir vilja en refjar ei fá,
og hann því að höggstokki leiða.

16.
Hvað er það undra, er heyrist við strönd?
Hafaldan grimma – en skjálfa við lönd –
í eyru hins deyjanda dimmum með nið
dunar er brotnar hún klettana við:
„Maður er miskunnar þurfi!“
Ljóð höfundar – Jón Thoroddsen
Heiti:Á nóttu
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Hver eru ljósin
Heiti:BarmahlÝ­
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:HlÝ­in mÝn frÝ­a / hjalla me­ur grŠna
Flokkar:Nßtt˙ruljˇ­, Skˇlaljˇ­ (˙r bˇkinni)
Heiti:Beinakerlingarvísur
≈ 1850–1975
Fyrsta ljóðlína:Valdsmannsdæmið endað er
Flokkur:GamankvŠ­i
Fyrsta ljóðlína:Farðu vel, Bogi!
Flokkur:EftirmŠli
Heiti:Brúðkaupsvísur II
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Borð er reist og bestu hlaðið vistum
Heiti:Búðarvísur
≈ 1825–1850
Fyrsta ljóðlína:Búðar í loftið hún Gunna upp gekk
Heiti:Bætt við vísu
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Eg á ögn af bandi
Heiti:Draumur
≈ 1850–1875
Fyrsta ljóðlína:Í fögrum dal hjá fjalla bláum straumi
Fyrsta ljóðlína:Blómið nú sefur í blíðhöfga reit
Flokkur:EftirmŠli
Heiti:Herleiðingin í Höfn
≈ 1850–1875
Fyrsta ljóðlína:Í Babýlon við Eyrarsund
Heiti:Í landsýn
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Tinda fjalla / eg sé alla
Flokkur:Nßtt˙ruljˇ­
Heiti:═sland
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Ë, f÷gur er vor fˇsturj÷r­
Flokkur:Skˇlaljˇ­ (˙r bˇkinni)
Heiti:Krummavísur
≈ 1850–1875
Fyrsta ljóðlína:Krummi svaf í klettagjá
Heiti:Kveðja
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Vindur blæs og voðir fyllir breiðar
Flokkur:Ăttjar­arkvŠ­i
Heiti:Laukdropar
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Bófi í sínum syndum dó
Fyrsta ljóðlína:Þá umfeðmings „sprungu upp“ grösin græn
Heiti:Ólund
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Er eg himins horfi á
Heiti:Rokkvísa
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Úr þeli þráð að spinna
Heiti:Sálmur
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Jesús grætur, heimur hlær
Heiti:Til Iðunnar
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Nú ertu, Iðunn, orðin reið
Heiti:Til skýsins
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Sortnar þú, ský
Flokkur:Skˇlaljˇ­ (˙r bˇkinni)
Fyrsta ljóðlína:Hjarta mitt titrar, það harmurinn sker
Heiti:Úlfar
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Hver er hinn litli, er flöktandi fer?
Heiti:Vorvísa
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Vorið er komið og grundirnar gróa
Flokkur:Skˇlaljˇ­ (˙r bˇkinni)
Heiti:Vöggukvæði
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Litfríð og ljóshærð
Flokkur:V÷gguljˇ­
Heiti:Vöggukvæði
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Fyrrum fagur svanni!
Flokkur:Skˇlaljˇ­ (˙r bˇkinni)
Heiti:Þjófabæn hin nýja
≈ 1850
Fyrsta ljóðlína:Sjáðu þingkæn þríeining!
Lausavísur höfundar – Jón Thoroddsen
Fyrsta lína:Árna smíðar eru furn,
Flokkar:GangnavÝsa
Fyrsta lína:Brekkufríð er Barmahlíð,
Fyrsta lína:Eins og sagir seinar ß
Flokkar:LÝfsspeki
Fyrsta lína:Fljóðum snjöllum hlýjar hér
Fyrsta lína:Heldur bæ að fenna fer,
Flokkar:Ve­urvÝsur
Fyrsta lína:Veit eg gu­ mÚr leggur li­
Sýna 8 lausavísur eftir höfundinn í öðrum söfnum á braganetinu