?
Í öllum 11 söfnum á íslensku      Aðeins í Braga, óðfræðivef     Nákvæmari leit

Um tófuna og úlfinn

Fyrsta ljóðlína:Tófa og úlfur tóku
Bragarháttur:ÞRÍR : AbbA. Forliðabann.
ss
h
ss
ss
Heimild:Sól er á morgun  17–21
Viðm.ártal:1700 – 1725
Lagbo­i:┴ ■Úr drottinn
Leturstærð
Um tófuna og úlfinn

1.
Tófa og úlfur tóku
að tala saman á grund,
eina aftanstund
með sér málbragð jóku.

2.
Langt er, sagði hún, síðan
sá eg, frændi, þig,
tengdan mjög við mig;
á eg ætthring fríðan.

3.
Viltu ei, karl minn kæri,
kaupa ost af mér?
Undra stór hann er;
ódýr vildi eg hann væri.

4.
Úlfurinn ógnar feginn
auðginntur þá tér:
Þekkt er þetta mér,
vísa þú mér veginn.

5.
Er hann í einum brunni,
ansar tófa slæg,
ei er eg svo fræg
að upp honum koma kunni.

6.
Tófan teygði ræðu,
tunglið upp kom þá;
úlfurinn, sem það sá,
mælti hátt af mæðu:

7.
Ef eg svo stóran ætti
ost að gamni mér
og skjöldinn, sem þú sér,
víst mér vænt um þætti.

8.
Máskeĺ hann verði ei minni,
mælti tófa þá,
eg skal svo til sjá,
því að eg þér unni.

9.
Komu þau brátt að brunni,
blankar tunglið þá
breiðum botni á;
klóklegt ráð hún kunni.

10.
Hygg þú nú að, herra,
hér er osturinn;
reyndu rammleik þinn,
ei lát orku þverra.

11.
Farðu fyrst, mín kæra,
fáðu ostinn mér,
skal eg, sem skyldugt er,
þýðar þakkir færa.

12.
Ei svo orðum haga;
utan njóti eg þín
eigi megðan mín
orkar hann upp að draga.

13.
Farðu, frændi, niður,
fljótt upp ostinn tak,
undir ber þitt bak,
eg skal hjálpa yður.

14.
Sem þig svo upp halar
settu gómbein þitt
skjótt í skottið mitt,
drag þig svo án dvalar.

15.
Eg mun yðar bíða
uppi á bakkanum;
hana! Hvað er um?
Kastaðu öllum kvíða.

16.
Úlfurinn ær því trúði,
ofan í brunninn stökk,
síðan niður sökk;
leirinn mjög hann lúði.

17.
Tófa tekur að brosa,
tildrar augum vítt:
Ferst þér, frændi, lítt
þig úr leir að losa?

18.
Úlfurinn kallar aftur:
Æ þú, tófa mín,
legg mér liðsemd þín;
er minn eyddur kraftur.

19.
Svo ef mætti segja
sveikstu mig í trú;
ráð mér nokkuð nú,
eg mun annars deyja.

20.
Hyggðu að heimsku þinni,
hrekkvís tófa kvað,
þakkaðu henni það
meir en ótryggð minni.

21.
Eg skal yfir þér syngja
og yrkja líka vess,
ef þú óskar þess;
eg sé yður þyngja.

22.
Sómir ekki að sinni
soddan kjaftamas,
umbrot þau né þras;
lokið er lífsstund þinni.

23.
Refurinn tryggða trauður
tölti síðan heim,
skildi þar með þeim;
úlfurinn er þá dauður.

24.
Soddan sýnir þetta:
Sá einfaldur við
klókan semur sið
sig mun sjálfan pretta.
Ljóð höfundar – Pßll VÝdalÝn Jˇnsson
Heiti:Um tófuna og úlfinn
≈ 1700–1725
Fyrsta ljóðlína:Tófa og úlfur tóku
Lausavísur höfundar – Pßll VÝdalÝn Jˇnsson
Fyrsta lína:Allur fugl ˙r eggi skrÝ­r
Fyrsta lína:Athuga ■˙ hva­ ellin sÚ,
Flokkar:LÝfsspeki
Fyrsta lína:Árni satt eg ansa vil,
Flokkar:SvarvÝsur
Fyrsta lína:Best er a­ lßta brekum af
Flokkar:DraumvÝsur
Fyrsta lína:Brand SkarphÚ­ins hendur
Fyrsta lína:Brosleit armleggs ísa
Fyrsta lína:Ekki smakkast vörunum vín,
Flokkar:┴stavÝsur
Fyrsta lína:Forlög koma ofan að,
Fyrsta lína:Gaufari situr gólfi á,
Fyrsta lína:Hann fer seinna hrætetrið hann kolur,
Flokkar:SvarvÝsur
Fyrsta lína:Horfið á, höldar djarfir,
Fyrsta lína:Hvað vill karl með kossaflens í kvennataki
Fyrsta lína:K˙ga­u fÚ af kotungi,
Fyrsta lína:Lei­ast tekur himinn og hau­ur,
Fyrsta lína:Nú er hugur minn
Fyrsta lína:NŠsta skyggir n˙ Ý ßl
Fyrsta lína:Pétur fór í dansinn með ansinn;
Flokkar:GamanvÝsur
Fyrsta lína:Rjˇmann vantar, randa mei­r,
Fyrsta lína:Sto­ar lÝtt a­ stŠra sig,
Fyrsta lína:Svo var r÷ddin drauga dimm
Sýna 39 lausavísur eftir höfundinn í öðrum söfnum á braganetinu