?
Í öllum 11 söfnum á íslensku      Aðeins í Braga, óðfræðivef     Nákvæmari leit

Nýjustu skráningarnar
Nýskráð ljóð
Á siglingu (5. jan)
Ský (5. jan)
Fullskrß­ ljˇ­ (ß­ur bragtekin)
Nýskráð lausavísur
Vísa af handahófi
A, b, c, d, e, f, g,
eftir kemur h, i, k,
l, m, n, o, einnig p,
Štla eg q ■ar standi hjß.

R, s, t, u eru ■ar nŠst,
x, y, z, ■, Š, ÷.
Allt stafrˇfi­ er svo lŠst
Ý erindin ■essi lÝtil tv÷.

Gunnar Pálsson
Bragarhßttur af handahˇfi
ss
h
ss
ss
h
ss
DŠmi: Unnustan
Björk unnar báls,
með bjartan háls
bú þú í hjarta mínu;
mín missi eg sjálfs
meir en til hálfs,
ef missi eg auðar-línu.

Sveinbj÷rn Egilsson
Hugtak af handahófi
1aðalhending
Samheiti: alhenda   alhending   
Alrím í sama vísuorði (braglínu, hendingu) langsetis. Dæmi:

Hvert stefnið þér hrafnar,
hart með flokk enn svarta?

hart og svart- mynda hér aðalhendingu með alrími sínu þar sem bæði ríma saman sérhljóðar og lokasamhljóðar atkvæðanna tveggja. Í fyrri línunni mynda atkvæðin stefn- og hrafn- aftur á móti hálfrím þar sem aðeins ríma saman lokasamhljóðar en sérhljóðar eru ekki þeir sömu. Sú hending kallast skothending. Aðalhending og skothending eru gömul heiti á hendingum dróttkvæða. Síðar var farið að nefna vísuorðin sjálf hendingar og þá vísuorð með aðalhendingum langsetis aðalhendingu og vísuorð með hálfrími langsetis skothendingu. Á sextándu öld er farið að kalla aðalhendingu alhendu og talað er um að kveðið sé alhent séu aðalhendingar (alhendur, alhendingar) í hverju vísuorði og er það ákveðið nánar eftir því hvernig þeim er skipað innan vísuorðsins og vísunnar í heild. Rímskipan eftirfarandi vísu er til dæmis nefnd framalhent eða framaðalhent:

Dró hann þó frá dapri neyð
dýrðar skýrður herra,
illum kvilla, andar deyð
og öllu, er köllum verra.
(Kolbeinn Jöklaraskáld: Sveins Rímur Múkssonar XXII, 12)

2aðalhending
Aðalhending: Alrím á milli atkvæða hvort heldur sem það er langsetis eða þversetis í vísu. Þannig myndar annar bragliður í fyrstu braglínu[/ahringhendrar vísu aðalhendingu við aðra kveðu í hinum braglínunum þrem:
Sunna háa höfin á
hvítum stráir dreglum,
veröld má sinn vænleik sjá
í vatna bláum speglum.
(Sigurður Breiðfjörð)

Sˇn, tÝmarit um ˇ­frŠ­i
Són er ársrit um óðfræði, en svo nefnast fræðin um ljóðlist í víðasta skilningi. Óðfræðifélagið Boðn gefur út. Nýjasta tölublaðið er 13. árgangur 2015 (kom út í janúar 2016). Ritstjórar eru Anna Þorbjörg Ingólfsdóttir og Haukur Þorgeirsson.

Um Són